|
ÇıkMAz
SokaĞım
Yüzün düşünce aklımda,
boyumdan büyük cümlelere asılıyor, bildiğim tüm
cümleleri dolduruyorum namlu ağzına, sorgusuz
sualsiz akıtıyorum gözyaşlarımı sen geçen tüm
harflere.
Ve bu şiirlerde, yüzümdeki yorgunluğun izlerini
görüyorum.
.
İhtilaller koparırken içimde, en militan
kelimeleri dayıyor şakağıma, kaçak bakışların
adresi oluyorum.
Tüm şehrin ışıkları dans ederken yokluğunda
“bize ağlarım…”
Ağzımda kırık dökük bir türkü, yokluğuna adanmış
bir yığın ağıt.
Dudağımın uçurum kenarlarından düşmenden
korkarım.
Göz bebeklerimi uyuturken masalımızla, ağlayan
bir kalemin kucağında uyuya kalıyor; rüyalarımda
uykusundan kaçmış lal bir deliyi oynuyorum..
Bir araba geçiyor hayallerimin üzerinden, darp
izlerinin yolları sana çıkıyor.
Kusmuş olsam da sana ait birikmişliği bir
intihar dolaşıyor yutkunuşlarımda..
Sensizliğin tadı, ağlamaların bile tuzu kalmadı..
Mevsimler gibi şaşırıyor yolunu cümlelerim,
İkinci vakti yağan telaşlı yağmurlar gibi, al
beni..
Nasıl olsa çıkmaz sokağımsın, en bitik
hücrelerime saldırsan ne olur?
DöN
Sana Dair
|
