Yağmurda, pencere önünde Önce kendimi sordum kendime, Sonra diğerlerini...Anladım ki herkesin bir hikayesi var, anlatılası, dinlenesi, ağlanası... Anladım ki herkesin ayrı bir penceresi var. Ve anladım ki her pencerede ayrı bir hüzün var. Her yeni doğan güneş..Benim odama tüm günahlarımın hesabını sorarak ışıklarını saçıyor..
Canım yanmıyor artık..
Çünkü ;
Güneşi görmeyeli yüzünü unuttum...
Yorumlar
