Kendimi korlarda denemişim ben,
Senin alevlerin ellerimi ısıtır en fazla...
Merak ediyorsan eğer;
Giderken ölümüme bıraktığın yalnızlık,
Kendisiyle yaşamayı öğretti bana...
...
Uslanmış değilim yani,
Islanmış olsam da gözyaşımdan...
Ağrıyı içimde tutuyorsam hep;
Hasmımla savaşımı göremesin diyedir, düşmanlarım...
Bu yüzden ben, yokluğunun varlığına sığınarak da yaşayabilirim böyle...
İnsanın içi ağrır mı hiç?
Bu yüzden ağrıyor işte!..
Yorumlar
