Hayat"diyoruz, yaşamaya devam ediyoruz.
Onca kırıklık, onca acı, onca hüzün
Yaralarımıza üfleye üfleye "bir şey yok" diyoruz
En çok kendimizi kandırıyoruz çok şey var aslında,
Üflemeyi bırakıp konuşmaya başlarsam, bir daha asla susmayabilirim
Öyle çokki kan kaybım, o kadar büyük ki kendime olan yalanım
"Hayat" diyorum, susuyorum
Nefesim lazım çünkü bana, yaralarımı üflüyorum.