ıldızların nağmelerle bestelere
gebe olduğu vakitlerde hep seni düşledim. Sevgini
soframdaki ekmek gibi bereket bildim. Ben senin gülen
yüzünü sürdüm arsız yaralarıma. Uykusuz yüreğime
ayazlar vurduğunda seni düşündüm zamanın ötesinde.
imkânsızlığı sevdim...
Gözlerindeki nemin saflığını, gözyaşların duruluğunu ve iki
dudağın arasında hayata hediye ettiğin nefesini sevdim.....