Boşluklarımı doldurduğum kelime, karanlığın üzerine örttüğüm gecemsin sen...Sen yaşama sebebimsin..Sen benim ellerimle sıkıca tuttuğum düşlerimsin...Sen uçurum kenarında sadece ölümü düşünen bir adama hayata dair bir şey öğreten kadınımsın.Şimdi ucurum kenarlarında cicekler toplamaktayım sana...Kalabalıkların arasında yanıbaşımda sen varsın beraber yürüdüğümüz...Ateşe verilmiş dikenlerin arasında ...iki ciceğiz biz hayata delice gülümsediğimiz...

Sen zamansızlığımsın..Sen kendime anlatmaya kalkıp anlatmakta aciz kaldığım bensin...Sende kendimi arayıp bir türlü bulamadığım bensin sen aslında..Gökyüzüne her baktığımda bulut bulut hayatı gördüğüm ansın sen...Sen benim yaşamaya kıyamadığım cümlemsin...Öznesi sen, yüklemi ben.Aydınlığımsın karanlığımdan ayıkladığım...Mutluluğumsun acıların uykularında dua dua adını saydıkladığım..Sen hava, sen hayat sen nefes aldığımsın...Nefesinden mahrum etme beni...Sesini esirgeme ne olur..Gülüşlerini savur yüzüme...Göğsümün buzdan sarkıtlarına sür sıcak sözlerini...Üşümüşlüğüme düşür gözlerindeki baharları...Bırakma beni yalnızlığın ayak dibine...Üşürüm avuçlarında...Ölürüm ayakuçlarında...Kalakalırım yüreğimin yıkım çalışmalarında..Gitme, kal öylece...