|
BıraKıP GiTTiN |
|
|
 |
Okunma |
|
90 |
Facebookta Paylaş
Her keman sesinde, sensin kulağımda çınlayan!
Ah yüreğine umut tohumlarımı serpiştiremediğim;
Ne olurdu, tenhasında kalmasaydın yalnızlıklarımın…
Sana can dedim, canım şimdi bana sitemkâr!
Sen kalan son dalımı kesmemeliydin,
Hüzün sağanaklı bir akşamüstüydü;
Bıraktın, gittin…
Kim korkuttu seni bu kadar?
Bir kandile mi hasrettin ki, sahte gülüşler karanlığında?
Yoksa üşüyor muydun, serin hayaller kucağında…
Ne oldu sana?
Kim koparıp aldı yüreğinden, vefâ damarını?
Susup da gözlerimin içine öyle bakma!
Söyle; söyle diyorum sana!
Sonra, anlatamazsın kimselere merâmını…
Sensiz hicrâna gebeyim, her doğuşum hüsrân!
Kalmadı avuçlarımda, bir tutam hülyân…
Gitme diyemezdim ki sana;
Gidişindeki vâkardı, yüreğimi yakan!
Öyle suskun, öyle eğip de başını; yürüdün gittin,
Özlendiğini sandığın, gâyesizlik iklimine….
Bir şiirin son dizesiydin…
Üzerime düşen son yağmur damlası…
Sen üstüne bir kahve bile içemediğim,
Anlamsız bir yorgunluğun hikâyesiydin…
Bir parça ekmek, birkaç zeytindin,
Mezesi gam, hicâp sofralarımda….
|
Yorumlar |
|
|
