Aldım yüreğimin en mahrem yanlarını,

Sana

geldim...

Kapına

geldim...

Sen

gönlümdeki aşk dergahının hatibi, tekmil hitaplarla

dillendirilemeyecek

"mecnunluğumla" ;

Sana

geldim...

Kapındayım...

Gâlu

belâ' dan bugüne içime düşen, üç çizgiyle başlayan

adının yanına

adımı yazdım

Sen' li nakaratların sonunda intihar sınırlarından

dönmekten yoruldum.

Bende alçakça ölmektense teslimiyete bedel verdiğim

gururumla Sende ölmeye geldim...

Sende

öldürdüğüm benliğimle,

ikliminde ölümsüzlüğü yaşamaya

geldim...

Adını

yani adımı yaratanla kalbim arasındaki sırdandır

gözlerimden gitmeyen

bulutlar.

Yüreğinle atan yüreğimi avuçlarına bırakıp,

Sende sırolmaya geldim...

Kimsin, deme nolur. Kapındaki "senden" başkası değil...

Senim...

Sana

geldim...

Gönül

sarayımın anahtarları elimde.

Ben gördüm,

dillendirdim,

yazıcılar kayd

etti; gönül senin,

saray senin,

anahtarlar senin...

Senin

olanı sana sunmaya geldim...

Sensiz

bana sığdıramadığım senin olanları...

Sana

ait olanlar her dem seni istiyor.

Sana

ait olanlar bendeyken bu kent bir mayın tarlasını andırıyor,

adım atmaktan

korkuyorum.

Ölümden korkusuzluğu bir çok yürekte bayraklaşan ben,

sana ait

olanları sana vermeden ölmekten korkuyorum...

Açmıyorsun, biliyorum açmıyacaksın...

Bugün

anlamayacaksın söylediklerimi; bu zamanda olamaz diye;

gülüp

geçeceksin.

Sadece

zaman şahit olacak söylediklerime.

Sen arkadaş muhabbetlerinde yüreğine başka başka

duygular nakş

ederken yüreğime çizgi çizgi adını nakş edişimi bir

zaman

bilecek...

Yokluğunu anlattığım kanlı satırlara rastladığında

yazılanları anlamayacaksın...

Belki

yıllar sonra bir sabah içinde bir sancıyla uyanacaksın.

İçinde bana ait

olanlarla bana gelmek isteyeceksin.

Bilenlere soracaksın; bir hayalin

peşine düşüp,

kaybolup gittiğimi duymak üzecek seni ve çok

uzaklardada

dahi beni de...

Oysa

ben sana gelmiştim,

diz çöküp

"AŞK"

kitabını senden okumak

istemiştim...

Ben

sana gelmiştim...

Anlayabilseydin...