Dostluk nedir?

Herhalde bir gösteriş,

birine, aynı cinse, kadınsan

erkeğe, erkeksen kadına karşı

kendini beğendirme çabası, bir moda,

bir gelgeç ruh hali değil... Sempati.. İlgi..

Bağlılık.. Yüceltme.. Taçlandırma...

Sorumluluk duyma.. Yürekten

algılama. Bakışlarla anlaşma.

Ses tonuyla destek verme.

Kesintisiz ilişki..

Kayıp olmaz, yitmez.

Yoktan var olmaz bir duygu.

Bunların hepsi biraraya gelip,

zaman içinde gıdım gıdım birikerek

dostluğun çimentosunu oluşturuyor.

Gazetelerde okuyoruz. TV'lerde seyrediyoruz.

Sağda, solda konuşmalarda adı geçiyor:

Güzel yemek yeme dostu.. Edebiyat

dostu. Türk Sanat Müziği dostu.

Çocukların dostu.. Halkın

dostu.. Dostluklar

nasıl oluşuyor?

Unuttuk.. Bu hızlı

kent hayatı, dostluk

duygusunu, aklımızdan aldı..

Yüreğimizden çaldı. Nasrettin Hoca

bir Cuma günü camide cemaate namaz

kıldırmak üzere ezan okunsun diye bekliyormuş.

Bir adam gelmiş. "Hocam" demiş! "Eşeğimi

yitirdim..." Hoca da adama; "Şu namazı

kıldıralım, senin eşeğin çaresine

bakarız" demiş. Hoca namazı

kıldırmış, vaazını vermiş

ve cemaate dönmüş:

"İçinizde hiçbir

dostuyla bir

bardak çay içip

saatlerce konuşmamış,

dostuyla sekiz saatlik yürüyüşe

çıkıp hiç konuşmadığı halde sıkılmadan

yürüyüşünü tamamlamamış ve komşunun

kızına kem gözle baktı diye dost bildiği arkadaşını

arkadaşlıktan silmiş biri var mı?" diye sormus.

Arka sıralarda saf tutmus, sümsük tipli biri

parmağını kaldırıp,"Ben varım Hocam."

demiş. Hoca eşeğini yitiren adama

dönmüş, "Al bu adamı git,

bundan büyük eşek

olur mu?

Yitirdiğin eşeğin

yerine kullanırsın" demiş.

Dostun yoksa... Eşekten farkın ne?

Olumsuz düşünür Sokrates'e öğrencileri

sormuş: Dostluk nedir? Sokrates de onlara

şu yanıtı vermiş; "Çocukluğumdan beri

arzuladığım bir şey vardır. Kimi insan

atları olsun ister... Kimi insan

köpekleri. Kimisi altını,

kimisi de şanı, şerefi;

bense bir dostum

olsun isterim..."

İnsan

biriktiren yaratık...

Şan, söhret biriktiriyor...

Süper zenginse boğazda villa

biriktiriyor. Tablo biriktiriyor. Repoda

para kasalarda naftalin kokulu döviz, antika

biriktiriyor. Gençse plak, kaset, cd biriktiriyor.

Yorgun bir ihtiyarsa namaz niyaz biriktiriyor.

Bazıları da Kuledibi'nde Çukurcuma'ya,

Üsküdar'da Eskiciler Çarşısı'na,

Unkapanı'nda Horhor'a gidip;

antika lambalar, cam

şişeler, eski

koltuklar, tesbihler,

tombaklar biriktiriyor. Alimse

kitap biriktiriyor. Cahilse kin

biriktiriyor. Dost biriktirmeyi içimizde

kaç kişi deniyor? Evet, kabul ediyorum ,

insan birçok kişiyle beraber mükemmel

dost olamaz, tıpkı aynı zamanda birçok

kişiye aşık olamayacağı gibi...

Fakat cinnete düştük. Dost

biriktirmeyi unuttuk.

İyi halt ettik.