Her gözyaşı ümit olsa Yarını olmayan baharlarımda Aşkın buğusuna kapılıp Aramızdaki düşmanlığı yok saysak biraz Belki o zaman ağlamayı unuturuz bir an

Düşlerimde ayrılık vardır uyuyamam İçimdeki bu aşkı gözlerimden sakınamam Dün seni gördüm yine vermediler Oturup üzüldüm ince ince süzüldün yanaklarımdan

hüzünler gecenin koyusunda benliğime el koyarlar alıp sevgimi düşünmeden harcarlar

kalabalığın ortasında yalnızlığı yaşamak bunca yıldız arasında ay gibi kaldım ortada yürek usulca gitti yerinden bıraktığın gibi yokluğunla beraber çıkmaz sokaklarda rüyalarda gibiyim

yağmur olup sızsan keşke yüreğime adım adım yaklaşıp aşka unutamadım desen keşke resmime

isimsiz şiirler gibi bu aşk her mevsimde kendini arıyor kaybolup giden yıllara değil unutamadığım yıllara yanarım