|
|
 |
Okunma |
|
777 |
Facebookta Paylaş
Duy SevgiLi!...
...Dün gece uyumadan hemen önce, sabah ezanları okunurken, güneş doğmamışken daha; nefret ettim senden ! elimdeki bıçağı defalarca saplayarak kalbime ! nefretimden ağlamadım, bıçağın acısıydı beni ağlatan... kalbim acıdan kan-revan olana kadar, içimde kuru yer kalmayana kadar ağladım !... diğer tüm geceler gibi...
Sabah adınla uyandım ! biri mütemadiyen ismini söylüyordu, ruhani bir zikir edasıyla... kulak kesildim; kimdi lanetli adını anan benim yanımda?!
Bendim !
Ben nefretinle doldururken içimi... ben nefretinle doldurduğumu sanırken içimi...sen gitmemiştin benden... bir arpa boyu bile... acıyan gözlerimi küçük ölüme nefretinle teslim etmişken, sabah aşkınla doğdum en baştan... diğer tüm sabahlar gibi...
ilaçlar fayda etmiyor artık... hafızam sildi senden başka ne varsa... seni kazıyıp atamadı en derinden... taşıyacak gücüm kalmadı seni tek başıma... yanımda olsan tutar mıydın bir ucundan aşkı ? Allah'ım sözü tükettim... tükendim... yardım et unutayım...ya da al artık canımı... merhamet !...
|
Yorumlar
