|
|
 |
Okunma |
|
735 |
Facebookta Paylaş
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim.
Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime.
Bir başka yerde olamazdın zaten.
Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın.
Çok aşki geri çeviren bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni.
Herhangi bir konuk değildin artık.
Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama.
O yüreğin gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya...
Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle.
Çiçek çiçek açtın yüreğimde.
Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında.
Taze bir yaprak gibi yeşildin.
Açelya idin pembeliğinle.
Üzerine çiğ taneleri düşmüş pembe güldün.
Kırmızıydın bir ateş gibi içimi sıcacık yapan.
Ve beyazdın tüm saf ve temizliğinle...
En çok bu renkle anmayı sevdim seni.
Papatyaya tutkundum, papatyayı sensiz, seni de papatyasız düşünemedim.
| 
Yorumlar
