|
|
 |
Okunma |
|
474 |
Facebookta Paylaş
Aklım Karakış
ben seni
yaralarından tanıdım
ecelime son
kurşundun deli davalım
n'olur
bulutsuzluğuma darılma
dudağında bizi gül
kıyametime adım kala
beni senden alma
aklım kara kış
ellerim seni üşüyor
bugün günlerden
soğuk
ben aysız gecelerde
çocukluğuma mektup
yazardım
ah çocukluğum kağıt
gemilerim
düşlerim
dudaklanıyor
sesin kokuma gizli
yıldızları sönük
gecelerde
dilime yağmursun
gözlerini uyuyorum
her gece
bu kent içimin
bahçesi
gemilerim çözülüyor
yüreğine
ellerinle okşuyorsun
bilmiyorsun
kendi bakışlı kız
ömrümün kırçıl
masalısın
uçurumlar vaadetme
bana
yaralısın...
Kahraman Tazeoğlu
| 
Yorumlar
