|
|
 |
Okunma |
|
378 |
Facebookta Paylaş
Hayatımdan gittiğin günden beri..Sana dair yazılmış cümlelerle dolu yüreğim...
Sensiz geçen her an her saniye ihanetini ilmek ilmek işliyorum kalbime..
Adım adım yürüyorum beni bu şehrin tek başıma bıraktığın sokaklarında...
Paket paket siğara bile dindirmiyor acımı artık...
Yudum yudum içilen içkilerde artık nafile bu iflah olmaz kalbime..
Sensizliğe küfürler yağdıramayacak kadarda yorgunum artık...
belkide kabullenemiyorum hala benim kalbimden, bedenimden,gözlerimden başka yerleri kendine mesken tutuşunu..
Kabullenemiyorum adına ayrılık dediğin bu yenilgiyi bu bitiş sahnesini kaldıramıyor kuş misali ellerinde çırpınan kalbim..
Sen umursamıyorsun aldırmıyorsun haykırışlarıma kalbime basa basa gidiyorsun avutmuyorsun hiç beni dönerim demiyorsun bekle demiyorsun...
Kandırmıyorsun bile beni...
İhanetin kadar ağır olamaz hiçbir yalanın madem gidiyorsun hadi yalanlar söyle bana yine kandır beni dönücem de seviyorum de ne bileyim birşey de avut beni..
Teselli ol nice ayrılıklarla yıpranmış gözlerime...
bilirim duymuyorsun beni duysanda umursamıyorsun...
Kimbilir kimlerin koynunda sabahlıyorsun...
Kimbilir daha kaç yalanın var sana bakan gözlere söylenmeyi bekleyen...
Ve ben... Başkasının koynunda ısındığını bilirken sensizlikten içi titreyen ben...
Geçicek biliyorum..
biticek..
dinicek bu kimsesizlik ...
Bu şehrin her kaldırımından silicem izlerini.. Sanki hiç uğramamışsın gibi bu kente yok sayıcam seni..
Sebebim olamıcaksın...
Yakanım olamıcaksın...
Ölümüm olamıcaksın..
Ve bu şehir benimdi zaten sen hep misafirdin...
|
Yorumlar
