|
|
 |
Okunma |
|
3118 |
Facebookta Paylaş
Kalbimde Hiç Yer Kalmadı!Bir
sen eksiktin zaten! Canın istedi diye, çık geçmişin tozlu raflarından
gel; oldu! Kalbimde hiç yer kalmadı canım, kusura bakma seni
alamayacağım! Geçmişin
hayaletlerinin bu yüzsüzlüğü de beni öldürecek bir gün! Bitmişsin,
gitmişsin, eskimişsin, hayaletsin işte, ötesi var mı? Yok, sen unut bütün bunları, canın istedi diye, elini kolunu sallayarak gel! Üstelik
gelişinden belli ki, kabul göreceğine eminsin. Bu ne özgüven? Daha
doğru soru şöyle olmalı: Nasıl bu kadar eminsin benden? Benim
anam ağlamış seni unutana kadar, kim bilir kaç sıkıntılı gece
geçirmişim, sinirlerimi bozmuşsun zamanında, birlikteliğimizden elimde
saygı duyulacak tek bir anı bırakmamışsın; sonra dikilmişsin karşıma:
“Beni özledin mi?” Neden özlüyorum ki seni? Özlemek bu kadar ucuz bir his midir? Her önüne gelen özlenir mi? O zaman adı özlemek olur mu? Her
zamanki gibisin, hiç değişmemişsin. Yine sıradan, yine sığ ve
düşüncesizsin. İnsan bir yerlerden, birilerinden gittiyse; bu gidişe bir
anlam katmalıdır. Değişmelidir biraz, üstüne bir taş
koymalıdır.Yaşadıklarından, edindiği tecrübelerden ders almalıdır. Bir
yerlerden gittiysen, cebinde bir pusula bulunmalıdır. Daha önce saptığın
yanlış yollara sapmamak için, tekrar aynı hataya düşmemek için, kendini
tekrar etmemek için, bir haritan olmalıdır. Yoksa gidişlerin de bir
anlamı olmaz, bazı kalışlar gibi… Yok
ama sen öyle yapma! Sen canın sıkılınca, zoru ilk gördüğünde git.
Gittin, anladık, sorun değil. Sonra başka yerde başka bir zorluk
yaşayınca, çık gel! Sonra tüm yüzsüzlüğünü giy üstüne, döndüğünü söyle.
Karşı taraftan sana anlayış göstermesini bekle! Yok canım, benim kalbimde hiç boş yer yok! Çünkü bizde adam olana ekmek var, olmayana zırnık yok! Candan Ünal
|
Yorumlar
